Praskie historie · Nowoczesna Praga
Tarasy Barrandovskie: gdy Praga zapożyczyła kalifornijskie marzenie o lokalu na klifie
Pod koniec lat 20. XX wieku Václav M. Havel przekształcił skalisty teren nad Wełtawą w nowoczesny kompleks wypoczynkowy, częściowo inspirowany Cliff House w San Francisco. Tarasy Barrandovskie stały się zarazem architekturą, sceną życia towarzyskiego i częścią szerszej filmowej wizji dzielnicy.
Barrandov, Praga
Praga spojrzała kiedyś na restaurację nad Pacyfikiem i postanowiła stworzyć własny świat towarzyski na skale nad Wełtawą.
Kalifornia przyjechała do Pragi za sprawą czeskiego inżyniera
Václav M. Havel widział Cliff House w San Francisco i przywiózł to wrażenie do Pragi. Oficjalna historia Tarasów Barrandovskich wskazuje ten budynek jako jedną z inspiracji praskiego projektu na skalistym cyplu nad rzeką.
Max Urban przełożył pomysł na nowoczesną architekturę
Architekt Max Urban zaprojektował tarasy i restaurację jako część większego założenia Barrandova. Motywy marynistyczne — tarasy, rampy, zaokrąglone narożniki i pasmowe okna — pomogły stworzyć nowoczesną architekturę wypoczynku dopasowaną do dalekich widoków na Wełtawę.
Dzielnica i przemysł filmowy rosły razem
Urban pracował również nad pobliskimi studiami filmowymi i szerszym planem mieszkaniowym. Zabudowa mieszkaniowa, rozrywka, kino i starannie kreowany krajobraz powstawały jako części jednej idei Barrandova, a nie jako niezależne przedsięwzięcia, które przypadkiem znalazły się na tym samym wzgórzu.
Restauracja, która sprzedawała także całą dzielnicę
Blask miał bardzo praktyczne zadanie. Z tarasów goście patrzyli przez Wełtawę z nowej dzielnicy willi, dróg i nowoczesnej architektury. Obiad albo wieczorny drink mógł jednocześnie pokazywać, jak mogłoby wyglądać życie ponad starym miastem. Barrandov sprzedawał naraz stoliki, widoki i nowy adres.
Kino dopełniło obrazu
Pobliskie studia filmowe dodały dzielnicy kolejną dawkę nowoczesności. Aktorzy, ekipy produkcyjne i nowe technologie wzmacniały obraz już sugerowany przez Tarasy: Barrandov miał być otwarty na świat i współczesny. Łatwo porównać go do Hollywood nad Wełtawą, ale lokalna ambicja była bardziej konkretna — od początku uczynić nową praską dzielnicę kulturowo magnetyczną.
Widok też był częścią sprzedaży
Skalisty teren był niewygodny dla zwykłej zabudowy, za to idealny dla efektu teatralnego. Podejście oddzielało Tarasy od ulic poniżej, po czym architektura otwierała się na rzekę i miasto. Panorama nie była dekoracją w tle. Była jedną z rzeczy, po które ludzie tu przychodzili.
Zweryfikowane materiały wizualne
Zobacz historię
Materiały pomocnicze wybrane podczas przeglądu wizualnego Praskich historii. Zdjęcia kontekstowe są oznaczone, aby nie pomylić ich z dokumentalnym dowodem dokładnego tematu.
1937 archival view of the busy multi-level terraces with guests and tables.
1932 archival view showing the swimming-pool amenity below the terraces.
Wide modern view of the Terraces from Barrandov Bridge, showing cliff and urban setting.
Szybkie fakty
- Tarasy Barrandovskie zainicjował Václav M. Havel w latach 1929–1930.
- Główny modernistyczny projekt stworzył Max Urban.
- Koncepcję budynku na klifie zainspirował Cliff House w San Francisco.
- Rozwój mieszkaniowy, rekreacyjny i filmowy Barrandova był ze sobą ściśle powiązany.
Pytania
Czy Barrandov nazwano od studia filmowego?
Nie. Nazwa dzielnicy została wybrana wcześniej i nawiązuje do Joachima Barrande’a; studio stało się częścią rozwijającego się obszaru.
Czy Cliff House skopiowano bezpośrednio?
Był inspiracją, a nie dosłowną kopią.
Kim był Václav M. Havel?
Czeskim inżynierem i deweloperem oraz ojcem późniejszego prezydenta Czech Václava Havla.
Źródła i dalsza lektura
- Barrandov Terraces — History — Barrandovské terasy
- Restaurace Barrandovské terasy — National Heritage Institute
- Naše historie — Barrandov Studio